‘Hoezo kunnen wij geen appelbol invouwen?!’

Ronald was ervan overtuigd dat Ellen en ik dat niet konden. Het is een vak apart zei hij. Het deeg scheurt makkelijk en ze bakken vaak bij echte bakkers nog open. Hier proef je niets van, maar voor het oog is het minder mooi en dan verkopen ze minder goed.

Maar… we mochten de uitdaging aangaan en 2 appelbollen invouwen. Ronald ging ons geen les geven, want we hadden het vaak genoeg gezien. Dus we gingen zelf op onderzoek uit. We hebben een filmpje bekeken, tips aan student Wodan gevraagd en onze eigen appelbollen, die nog niet gebakken waren, eens goed bekeken.

Maandag mochten we het proberen:

De plakjes deeg lagen klaar, de appels en de vulling. Ik ben een viesneus dus vond dat vullen al niets. Ellen was sneller en al aan het vouwen en die lukte meteen (of ie echt gelukt is weet je pas na het bakken natuurlijk)! De tip van Wodan was; niet te hard trekken aan de punten en vanaf het midden beginnen. Die van mij ging redelijk, maar het deeg was op sommige plaatsen een beetje dun en ik hield deeg over, dus moest de overgebleven flapjes nog wat weg zien te werken. De tweede van Ellen mislukte, meteen een gat aan de bovenkant en corrigeren kan dus niet meer.

Na het vouwen moesten we ze nog besuikeren met harde suiker. Voor mij weer een te plakkerig werkje. Alleen al hiervoor zou ik voor de Belgische appelbol kiezen! Deze wordt na het bakken pas afgepoederd met bloemsuiker. Later zei Ronald dat als we Hollandse appelbollen kunnen vouwen, de Belgische zeker moeten lukken, want een gistdeeg is makkelijker te verwerken. Voor de oplettende lezer; het deeg van een Belgische appelbol is dus anders dan van de Hollandse. Het is een koffiekoekendeeg. In de winkel zie je het verschil vooral door de suiker. Harde suiker is Nederlands, bloemsuiker is Belgisch.

De appelbollen gingen de oven in en … Het resultaat zie je op de foto. We hadden ze netjes van elkaar gezet, met onze namen erbij, maar het was al duidelijk. De eerste van Ellen was volgens ons goed, alleen wat te weinig suiker. Nummer twee was open en die van Anke waren allebei een beetje gescheurd. Ronald was niet ontevreden. Maar nu de rest…

Bianca vond ze ook niet tegenvallen. Er mochten er van haar 3 de winkel in. Winkeldame Linde wilde er geen een de winkel in hebben. ‘Ze zijn te ongelijk, die willen mensen niet!’. Als laatste heb ik een foto gestuurd naar bakker Denis, die sinds de zomer op pensioen is en bij ons wel duizenden appelbollen gevouwen heeft. Zijn reactie; ‘oeps, nog een beetje oefenen’.

Dat gaan we dus doen, tenzij jij denkt dat je het beter kunt en bakker bent 😉 We hebben nog uren over, vooral in de broodbakkerij, dus als je graag appelbollen wilt komen maken – het deeg hebben we namelijk gekregen van Ronald – sandwiches wilt komen maken en brood wilt komen bakken, stuur dan zeker een berichtje!